Logo
Βιβλιοθήκη | Ευρωπαϊστές - 9 Μαρτίου 2015 19:08 μμ

Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλος, Η επικαιρότητα του Αθανάσιου Κανελλόπουλου


kanellopoulos2Το 1986 ήταν η χρονιά που ο «Οικονομικός Ταχυδρόμος» (ΟΤ) συμπλήρωνε 60 χρόνια κυκλοφορίας. Με αφορμή την επέτειο αυτή, η Λέσχη Λάϊονς Αθηνών τίμησε τον τότε διευθυντή του περιοδικού κ. Γιάννη Μαρίνο, για τον οποίον μίλησαν στην σχετική εκδήλωση ο κ. Βασίλης Κοραχάης, πρόεδρος τότε της Ενώσεως Συντακτών Ημερησίων Εφημερίδων Αθηνών (ΕΣΗΕΑ) και ο καθηγητής Αθαν. Κανελλόπουλος, κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας την εποχή εκείνη και προκάτοχος του τιμώμενου στον ΟΤ. Στην συνέχεια, ο Αθαν. Κανελλόπουλος έστειλε επετειακό άρθρο του στον ΟΤ το οποίο, με τίτλο «Η πρόσφορη στρατηγική για την πολιτική ενοποίηση της Ευρώπης», δημοσιεύθηκε στο τεύχος της 20ης Νοεμβρίου.

Το άρθρο αυτό εγράφη και δημοσιεύθηκε σε μία εποχή όπου η Ευρώπη –δεκαμελής, τότε– και τότε αντιμετώπιζε σοβαρή κρίση υπάρξεως και λειτουργίας και προσπαθούσε να βρει τον βηματισμό της σε έναν κόσμο που πάλι, μετά από δύο πετρελαϊκές/ενεργειακές κρίσεις, βρισκόταν σε φάση μετασχηματισμού. Έγραφε λοιπόν ο Αθαν. Κανελλόπουλος τα ακόλουθα, τα οποία 26 έτη μετά δεν φέρουν ούτε μία ρυτίδα:

«Η σύγχρονη παγκόσμια οικονομική κρίση, που απειλεί με βαθύτατες αλλοιώσεις και την δημοκρατία και την κοινωνική ενότητα, δεν μπορεί να ξεπερασθεί, αν οι οικονομίες των ευρωπαϊκών κρατών δεν κινηθούν σ’ έναν ευρύτερο χώρο, που να επιτρέπει την επίτευξη καινοτομιών, την εφαρμογή των επιτευγμάτων της τεχνολογικής προόδου με το χαμηλότερο δυνατό κόστος και τη διενέργεια του απαιτούμενου για τον σκοπό αυτό μεγάλου όγκου δαπανών, που πρέπει να είναι αποτέλεσμα συλλογικής εισφοράς και να διενεργηθούν χωρίς εθνικές προκαταλήψεις, στον χώρο που θα έχουν την μεγαλύτερη αποδοτικότητα προς όφελος του συνόλου των κρατών. Η ύφεση και η ανεργία, εξάλλου, προϋποθέτουν στενή συνεργασία και αποδοχή κοινού προγράμματος στόχων και θυσιών για να αντιμετωπισθούν. Η αποδοτικότητα τέλος των κεφαλαίων προϋποθέτει ευρεία ανάπτυξη της ζήτησης, που μόνον με την σχεδιασμένη και αποφασιστική συνένωση των υπό ανάπτυξη χωρών είναι δυνατή.

»Με το ξεπέρασμα της κρίσης, η ενοποιούμενη Ευρώπη θα αποκτήσει την μεγαλύτερη οικονομική, δημογραφική, φυλετική και ηθική δύναμη και δεν θα υπάρχει του λοιπού πιθανότητα να απειλείται από την Ανατολή, να αγνοείται από την Δύση ή να εκβιάζεται από τον Νότο.

»Αν πραγματικά ενστερνιζόμαστε την ανάγκη της επίσπευσης της διαδικασίας για την ολοκλήρωση της ευρωπαϊκής οργανώσεως, είναι σκόπιμο να προωθήσουμε την πολιτική ενοποίηση και να χαράξουμε την πρόσφορη για τον σκοπό αυτό στρατηγική. Ουσιώδης προϋπόθεση προς την κατεύθυνση αυτή είναι η ανανέωση και η επίσπευση της πολιτικής βούλησης και η εξασφάλιση του πιο πλατιού πολιτικού consensus. Είναι αυτονόητο ότι, από την άποψη αυτή, επιβάλλεται η επιλογή των καίριων θεμάτων και η αποφυγή εμπλοκών σε μικρότερα ή λεπτομερειακά προβλήματα. Αν επιθυμούμε να πάμε μακρυά, πρέπει να πάμε πολύ μακρυά.

kanellopoulos»Προς την κατεύθυνση αυτή θα επεβάλλετο, κατά την κρίση του υπογράφοντος: Προγραμματισμός της σταδιακής προοδευτικής ολοκληρώσεως της πολιτικής ενοποίησης της Ευρώπης σε διάστημα όχι ανώτερο της πενταετίας. Δύο ειδικές επιτροπές θα έπρεπε ίσως να συσταθούν αμέσως για τον σκοπό αυτό. Η πρώτη, απαρτιζόμενη από τεχνικούς επιστήμονες, θα προσδιόριζε κατ’ αρχήν τα βασικά πολιτικά προβλήματα της ενοποίησης, στα οποία θα δώσει απάντηση για την επιθυμητή λύση αντιπροσωπευτική ομάδα των πολιτικών των 10 χωρών, συγκροτούμενη από τα δύο πρώτα κόμματα, κατ’ αναλογία της δύναμής τους. Ευθύς ως δοθούν οι κατευθυντήριες λύσεις στα βασικά προβλήματα από την πολιτική επιτροπή, η τεχνοκρατική επιτροπή θα ετοιμάσει την εισήγηση για την μορφή της ενοποίησης, τους αναγκαίους θεσμούς, τα όρια της εξουσίας των κοινών οργάνων και τις διαδοχικές φάσεις της εντός πενταετίας ενοποίησης.

»Κεντρικό πρόβλημα της ενοποίησης αυτής είναι αυτονόητο ότι αποτελεί το είδος και η έκταση της εθνικής εξουσίας που θα εκχωρηθεί στην υπερεθνική ενότητα και φυσικά ο βαθμιαίος περιορισμός των μονοπωλίων των εθνικών κρατών. Για την επίλυση του προβλήματος αυτού η πιο πρόσφορη μεθόδευση θα συνίστατο όχι στον καθορισμό των μεταβιβαστέων εξουσιών αλλά, αντιθέτως, στον καθορισμό των ορίων εξουσίας των κρατών μελών, στα οποία δεν θα επιτρέπεται η επέμβαση του υπερεθνικού οργάνου…



ΜΑΡΙΑ ΧΟΥΚΛΗ

"Καλησπέρα σας κύριε Σεφέρη"

«Ο Σεφέρης εκεί, άλλοτε σκοτεινός, άλλοτε ευανάγνωστος διέτρεχε τα χρόνια, πιο πολύ στα δύσκολα, πιο αραιά στα εύκολα, σύντροφος στα κουπιά. Πάντοτε όμως, ένας οικείος άγνωστος. Πώς θα ήταν, αναρωτήθηκα, αν άνοιγα μια κουβέντα μαζί του; Να του ζητήσω να μας πει για τη Σμύρνη, το φευγιό για την Αθήνα, την ποίηση, τη διχασμένη του καρδιά, για την πολιτική, την Κύπρο που λάτρεψε, τον Θεόφιλο και τον Μακρυγιάννη, τη μουσική, την Μαρώ, το γυρισμό του ξενιτεμένου, τον ελληνισμό στον οποίον πίστεψε τόσο πολύ;»

http://www.potamos.com.gr

Ευρωπαϊκή Ολοκλήρωση

41 διακεκριμένοι ειδικοί, μέλη της ελληνικής επιστημονικής κοινότητας των Ευρωπαϊκών Σπουδών, τιμούν τον Παναγιώτη Κ. Ιωακειμίδη, συνεπή οραματιστή και ακτιβιστή υπέρ της ενωμένης Ευρώπης. Επί τέσσερις δεκαετίες, ο Παναγιώτης Κ. Ιωακειμίδης συμβάλλει ενεργά στη χάραξη της εθνικής στρατηγικής απέναντι στην ευρωπαϊκή ολοκλήρωση και τη συνεχή εξέλιξή της. Πέρα από διαμορφωτής πολιτικής, ως δημόσιος διανοούμενος βρίσκεται στο επίκεντρο του δημόσιου διαλόγου στη χώρα μας σχετικά με την Ευρωπαϊκή Ένωση και τον ευρωπαϊκό ρόλο της Ελλάδας, ενώ γενιές φοιτητών πρωτογνώρισαν την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση μέσω της πανεπιστημιακής διδασκαλίας του.

https://www.papazissi.gr/

Καζάκος Πάνος

Έτοιμη για το μέλλον;

Η Ευρώπη μετά
την αναθεώρηση των συνθηκών

Το βιβλίο αυτό εξετάζει, πρώτον, τις αλλαγές που επιφέρει η Μεταρρυθμιστική Συνθήκη στους κανόνες της ευρωπαϊκής ενοποίησης και, δεύτερον, τις πιθανές επιπτώσεις της σε πολιτικές και συσχετισμούς! Αναδεικνύει ευκρινώς μόνιμα ευρωπαϊκά διλήμματα σχετικά με – το οικονομικό μοντέλο (φιλελεύθερη Ευρώπη» έναντι «ευρωπαϊκού κοινωνικού μοντέλου»), – τη στρατηγική ασφαλείας («ειρηνική» (civilian) ή «στρατιωτική» δύναμη) και – την ταυτότητα της αυριανής Ευρώπης, που έχουν τη θέση τους σε ένα ανοιχτό διάλογο. Εξετάζονται επίσης τα ερωτήματα αν και πως οι απαντήσεις της Μεταρρυθμιστικής Συνθήκης θα επηρεάσουν τη θέση της Ελλάδας στο θεσμικό σύστημα της Ένωσης, την εξωτερική της ασφάλεια, τις οικονομικές πολιτικές της και τις ροές πόρων.

https://www.papazissi.gr/

Η ΕΥΡΩΠΗ ΦΑΝΤΑΣΜΑ

εκδ. ΠΟΤΑΜΟΣ, Αθήνα 2000

Ας προσέξουμε τη μελαγχολική διαπίστωση του Κωνσταντίνου Καραμανλή -διεθνώς αναγνωρισμένου μεγάλου Ευρωπαίου- για την έλλειψη προσωπικοτήτων που θα έδιναν πάλι όραμα και ορμή στο ευρωπαϊκό γίγνεσθαι. Λίγες μέρες προτού πεθάνει μου είχε πει: «Σου έχω πει από πολύν καιρό και το επαναλαμβάνω, δεν πάει καλά η Ευρώπη!.. Έχει χάσει τον δυναμισμό της, την πίστη στον εαυτό της. Της έλειψε η θέληση για μια πραγματική πολιτική ένωση. Την ένωση που θα την καθιστούσε ικανή να διαδραματίσει σπουδαίο ρόλο σ’ ολόκληρο τον κόσμο. Προς το συμφέρον όλου του κόσμου. Κατατρίβεται με πολλά και αποφεύγει το βασικό: να διαμορφώσει στερεούς θεσμούς που θα υπηρετούν ένα μεγάλο όραμα. Έχασε τις ευκαιρίες που της παρουσιάστηκαν. Όσο εξαπλώνεται χωρίς γερά θεμέλια, τόσο αδυνατίζει και παραπαίει. Και ρωτώ: Πού βλέπεις σήμερα ηγέτες εμπνευσμένους από την Ευρωπαϊκή Ιδέα, έτοιμους να αγωνισθούν με συνέπεια για την πραγμάτωσή της; Πρόθυμους έστω να περιστείλουν κάπως τις εθνικές σκοπιμότητες και τους οικονομικούς ανταγωνισμούς; http://www.potamos.com.gr/


Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.