Ποιοι πλήρωσαν για να φύγει η Βρετανία από την Ευρώπη

Από την ώρα που οι Βρετανοί αποφάσισαν να βγουν από την Ευρωπαϊκή Ένωση έως τώρα, δεν είναι σε θέση να υλοποιήσουν μια πολιτική εξόδου, ένα τρόπο να βγουν. Ποιο είναι το πρόβλημα; Είναι η Ιρλανδία και το Γιβραλτάρ. Γιατί; Διότι η Βρετανία δεν τολμά να δεχθεί πως η Βόρειος Ιρλανδία την οποία αυτή κατέχει θα βγει επίσης από την Ευρώπη. Κι αυτό, επειδή η οικονομική εξάρτηση της Βόρειας Ιρλανδίας από την ας πούμε Νότια, είναι περισσότερο από ασφυκτική. Το να βάλεις σύνορα μεταξύ των δύο, είναι ωμή καταδίκη σε άγρια φτώχεια της Βόρειας. Δεν ξέρουμε πως θα αντιδράσουν οι Σκωτσέζοι όταν δουν τις εξαγωγές ουίσκυ και σολωμού στην Ευρώπη να κατακρημνίζονται λόγω φόρων, δεν ξέρουμε τι θα γίνει το Γιβραλτάρ, αλλά βέβαιο είναι πως οι Ιρλανδοί του Βορρά δεν πρόκειται να αποδεχθούν τη μοίρα που τους επιφυλάσσει το Brexit. Θα κινηθούν για ένωση όλου του νησιού σε ένα κράτος, κι αυτό σημαίνει ότι το Brexit απειλεί ευθέως την εδαφική ακεραιότητα της Βρετανίας. Σε βαθμό που τίθεται το ερώτημα: το 2020 θα έχει βγεί από την Ευρώπη η Βρετανία ή η Αγγλία;

Οπότε, ερωτάται γιατί οι Βρετανοί ψήφισαν στο δημοψήφισμα υπέρ της αποχώρησης από την Ευρώπη; Η απάντηση είναι απλή και ανησυχητική: υπέκυψαν στην παραπληροφόρηση που κατευθυνόταν από το κίνημα του Νάϊτζελ Φάρατζ. Ο οποίος Φάρατζ κατευθυνόταν ως μαριονέτα από τους χρηματοδότες του, από αυτούς που έδωσαν πάρα πολλά εκατομμύρια λίρες “στον αγώνα”.

Ο μεγαλύτερος χρηματοδότης ήταν ο Αρόν Μπανκς, βρετανός
επιχειρηματίας , ο οποίος διέθεσε ιλιγγιώδη ποσά στην εκστρατεία υπέρ της αποχώρησης από την Ευρώπη. Γιατί το έκανε αυτό; Πως δεν έβλεπε τα επικίνδυνα σημεία για τη χώρα του; Διότι από το 2015 ο Μπανκς ήλθε σε συναλλαγή με τους Ρώσους. Οι Ρώσοι του ζήτησαν να αναλάβει τη δημιουργία της οργάνωσης του Φάρατζ (και έγινε συνιδρυτής της) με αντάλλαγμα την επένδυσή του σε ορυχεία διαμαντιού της Ρωσίας – όπως αποκάλυψαν βρετανοί δημοσιογράφοι (βλ. Carole  Cadwalladr “Arron Banks, Brexit and the Russia connection”, The Guardian, 16 June 2018. Επίσης, David D. Kirkpatrick; Matthew Rosenberg “Russians Offered Business Deals to Brexit’s Biggest Backer”, The New York Times, 29 June 2018).

Στο σημείο αυτό πρέπει να δείξω μιαν ακόμη διάσταση: Ο Άρον Μπάνκς είχε στενές σχέσεις όχι μόνο με τους Ρώσους του Πούτιν αλλά και με τους Αμερικανούς του Τράμπ, συγκεκριμένα με τον Στηβ Μπάννον, όπως έδειξε έρευνα του Observer. Οι δύο άνδρες συνεργάστηκαν με τη διαβόητη εταιρία Cambridge Analytica, η οποία φαίνεται να έκλεισε υπό το βάρος των αποκαλύψεων ότι παρενέβη και στις αμερικανικές εκλογές υπέρ του Τράμπ αλλά και στο δημοψήφισμα που ζήτησε την αποχώρηση από την ΕΕ της Βρετανίας. Η εταιρία αυτή δρούσε στο διαδίκτυο και τα social media διαχέοντας ψευδείς πληροφορίες και διαμορφώνοντας ευνοϊκό κλίμα για τους πελάτες της, Ρώσους και Αμερικανούς.

Μαζί με τον Μπανκς υπήρξαν και άλλοι Βρετανοί επιχειρηματίες που περιμένουν να πολλαπλασιάσουν τα κέρδη τους από το Brexit. Ένας από αυτούς είναι ο δισεκατομμυριούχος Πήτερ Χάργκρις, ο οποίος, όπως εξήγησε ο ίδιος, προσδοκά ότι με την έξοδο από την Ευρώπη η Βρετανία θα γίνει μια ακόμη Σιγκαπούρη, όπου ναι μεν κάποιοι θα φτωχύνουν αλλά πολλοί θα πλουτίσουν διότι “η χώρα θα γίνει το ελεύθερο σημείο πλουτισμού ακριβώς όπως είναι η Σιγκαπούρη της Μαλαισίας και της Νοτιοανατολικής Ασίας”.

Με τέτοια μυαλά, δεν είναι περίεργο ότι το 71% των χρημάτων που βρέθηκε να έχει το κίνημα για έξοδο από την Ευρώπη, προερχόταν από τους πέντε πλουσιότερους οίκους της Αγγλίας, όπως αποκάλυψε με πλήρη στοιχεία η εφημερίδα Sunday Times (23 Απρ.2017).

Τώρα, για τη Βρετανία το κακό έγινε. Στις 29 Μαρτίου η χώρα αποχωρεί, είτε έχει συμφωνία με την ΕΕ είτε όχι. Βεβαίως, υπάρχει η δυνατότητα να ανατραπεί η κατάσταση αν ψηφιστεί νέο δημοψήφισμα, αλλά αυτό φαίνεται πολύ καλό για να συμβεί.

Η Ευρώπη οφείλει να συνειδητοποιήσει το δεδομένο: οι Ρώσοι του Πούτιν επιδιώκουν με κάθε τρόπο τη διάλυσή της. Και έχουν σύμμαχο την ακροδεξιά πτέρυγα των ρεπουμπλικανών που έφεραν στην εξουσία τον Τραμπ. Είναι θέμα άλλου σημειώματος το θέμα γιατί θέλουν διάλυση της Ευρώπης οι δυό μεγάλες δυνάμεις. Οπωσδήποτε, οι Ευρωπαίοι δεν μπορούν να βλέπουν ως δεδομένα συμμάχους ούτε τις ΗΠΑ ούτε βέβαια τη Ρωσία. Αυτό είναι ένα μειονέκτημα, που οι ηγέτες της Ευρώπης πρέπει να εργασθούν σκληρά και με σωφροσύνη ώστε να μην το αφήσουν να γίνει η αχίλλειος πτέρνα της Ένωσης.

Προηγούμενα Άρθρα

Κεραία 6

Read Next

ΤΑ ΒΑΛΚΑΝΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΤΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ